Lög um neytendalán nr. 33 eru frá 1. nóvember 2013. Þau tryggja neytendum m.a. aukinn rétt til upplýsinga, til dæmis um vaxtabreytingar, og gera ríkari kröfur um mat lánveitenda á lánshæfi lántakenda.
Lánveitandi á alltaf að framkvæma lánshæfismat áður en neytendalán er veitt. Undantekingar eru þó í 4. gr. reglugerðar um lánshæfis og greiðslumat.
Lánveitandi á að framkvæma greiðslumat ef lán fer yfir 2 milljónir króna til einstaklinga en 4 milljónir króna til hjóna/sambúðarfólks.
Ný neytendalög banna lánveitingu ef niðurstaða lánshæfis- og/eða greiðslumats er neikvæð. Mikilvæg undanþága frá þessu kemur fram í lögunum, þ.e. þó greiðslumat sé neikvætt má samt lána viðkomandi einstaklingi ef virði trygginga á þeim tíma sem þær eru lagðar fram er meira en sem nemur lánsfjárhæðinni. Þetta á til dæmis oft við í fasteignakaupum. Við umræddar aðstæður ber lánveitanda að upplýsa lántaka um neikvæða niðurstöðu lánshæfis- og/eða greiðslumats áður en lán er veitt, þannig að lántaki geti tekið upplýsta ákvörðun um það hvort hann taki lán eður ei.
Ef lánafyrirtæki ætlar að breyta útlánavöxtum verður það að láta viðskiptavinina vita og láta fylgja hvernig afborganir munu breytast í kjölfarið. Í lögunum er sú mikilvæga undantekning að ef samið hefur verið um það þarf ekki að tilgreina breytingar sem verða t.d. vegna vaxtaákvarðana Seðlabanka Íslands. Í raun nær þetta til nánast allra vaxtabreytinga.
